Κινούμενη άμμος η ζωή μας



Σήμερα έμαθα πως δεν χρειάζεται να γίνει κάτι τρομακτικό στη ζωή σου για να σου αλλάξει την ίδια σου τη ζωή. Την αντίληψη σου για το πως αντιμετωπίζεις τις καθημερινές σου δυσκολίες και το στρες. Κάπου διάβασα ότι αρκεί μία κακιά στιγμή,  μία ατυχία, μία τσαπατσουλιά,  για να έρθουν τα πάνω κάτω.  Ένας υγιής άνθρωπος ονειρεύεται τουλάχιστον 1.000  ευχές του να πραγματοποιηθούν και ο άρρωστος έχει μία και μοναδική ευχή. Πόσο εύκολα ξεχνάμε εμείς οι άνθρωποι τελικά;

Ας πούμε πως, ότι πέρασα μέχρι σήμερα τόσους μήνες ήταν μία δοκιμασία.  Να δοκιμαστούν τα νεύρα μου, οι αντοχές μου,  οι σχέσεις μου με τους ανθρώπους γύρω μου και η αξία που έδινα στην ίδια μου τη ζωή.  Και όταν λέω ζωή,   δεν εννοώ γενικά τη ζωή μου,  αλλά την καθημερινότητά μου.  Γκρίνια,  μιζέρια, παράπονα,  νεύρα  και  πολλά θέλω.  Νόμιζα, νόμιζα πως η ζωή μου χρωστάει, μου έχει κρατημένα  δανεικά και πρέπει να μου τα δώσει πίσω. Πολλές φορές  νόμιζα πως ζω μία αδικία.  Πόσο άδικη ήμουν  με τον εαυτό μου; Υπήρχαν και οι χαρούμενες στιγμές, οι ευτυχισμένες μέρες τυλιγμένες με γέλια και χαμόγελα και εκπληκτική διάθεση. Η πρώτη μου σκέψη ήταν " Τι έχω κάνει στην ζωή μου για να αξίζω τέτοια ευτυχία;" Πάντα ζητούσα τον λόγο και δεν απολάμβανα την στιγμή. Εκείνη την τόσο σύντομη στιγμούλα που πάντα περνά και χάνεται και μετανιώνεις που δεν είχες τα μάτια και την καρδιά ανοιχτά για να την ρουφήξεις.

Ποιος φταίει τελικά που δεν φτάνει  ο χρόνος;  μήπως φταίμε εμείς που δεν τον διαχειριζόμαστε σωστά; μήπως μάθαμε λάθος; μήπως μεγαλώσαμε σε ένα αγχωτικό κλίμα και πλέον η ηρεμία μας φαίνεται παράξενη; μήπως αυτοκαταστρεφόμαστε μόνοι μας και μάθαμε να κατηγορούμε άλλους για αυτό; Τι κάνουμε από δω και πέρα; πώς συνεχίζουμε τη ζωή μας; Πώς συνεχίζουμε χωρίς το φόβο της απειλής; όσο παλεύεις μέσα στην κινούμενη άμμο, τόσο βουλιάζεις. Αν μείνεις ήρεμος ίσως  και να σωθείς. Πρέπει να βρούμε τρόπο  να μείνουμε σχεδόν ακίνητοι στην κινούμενη άμμο  της καθημερινότητας; Δεν θα σου πω ότι έπαθα από το μάθημα μου, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό το "χαστούκι", πόνεσε πάρα πολύ για να μου μείνει αξέχαστο! Με λένε Αθανασία, είμαι καλά και θα προσπαθήσω να βγω από την δική μου κινούμενη άμμο!

Until next time.....

8 comments:

  1. Να γελάμε ρε συ! κάθε μέρα πρέπει να βρίσκουμε λόγους να γελάμε!!
    Τα φιλιά μου! και να είσαι πάντα καλά!! μέσα και έξω!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Έτσι ακριβώς.... απλά να γελάμε!

      Delete
  2. Πόσο δικιο εχεις κοριτσάκι μου!!! Πρέπει να απολαμβάνουμε τη καθε στιγμή!!! Φιλιά πολλα αγαπημένο μου

    ReplyDelete
    Replies
    1. Το κάθε δευτερόλεπτο γιατί πρίν κλείσουμε τα μάτια μας έχει ήδη περάσει!

      Delete
  3. Και να είσαι πάντα καλά κούκλα....AriadnefromGreece!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ευχαριστώ πάρα πολύ Αριάδνη μου!

      Delete
  4. Μαζί να βγούμε....
    Χαίρομαι αφάνταστα που είναι όλα καλά

    ReplyDelete
    Replies
    1. Και γω χαίρομαι!!!! Κράτα μου το χέρι και πάμε.....

      Delete

I would love to read your thoughts so don't be shy and write on!!!