5 + 1 πράγματα που αγαπώ στο πατρικό μου


Όπως θα έχεις καταλάβει δεν είναι πολλές οι μέρες που επιστρέψαμε στην βάση μας και προσπαθούμε με ρυθμούς χελώνας να μπούμε σε πρόγραμμα μετά από 2 μήνες διακοπές. Όλες οι αναμνήσεις είναι ακόμα φρέσκες στο μυαλό και στην καρδιά μας. Προχτές, δέχτηκα μια πρό(σ)κληση από την Εύη και μόλις χτες δέχτηκα την ίδια ακριβώς από την Μαρία. 5 + 1 πράγματα που αγαπώ στο πατρικό μου. Εννοείται πως δέχτηκα αμέσως.
Πέρσι τέτοια εποχή είχα μιλήσει για το σπίτι στο χωριό μου και τις αναμνήσεις μας από εκεί (δες εδώ), αυτήν την φορά θα μιλήσω για το πατρικό μου σπίτι στην Θεσσαλονίκη, στην περιοχή της Καλαμαριάς. Νόμιζα πως θα είναι κάτι εύκολο. Έλα μωρέ...τόσα πράγματα αγαπάς σε αυτό το σπίτι, απλά διάλεξε μερικά. Κι όμως μου ήταν τόσο μα τόσο δύσκολο να διαλέξω. Εντάξει εξωτερικά ειναι μία κλασσική πολυκατοικία του στυλ 1980 χωρίς το κάτι ιδιαίτερο, αλλά μέσα της κρατάει πολλές δυνατές αναμνήσεις. 

Η μυρωδιά
Η μυρωδιά του σπιτιού μου, όπως και κάθε σπιτιού εξάλλου είναι μοναδική. Μπορεί όσο ζούσα εκεί να μην καταλάβαινα την μυρωδιά του αλλά ήξερα ότι πάντα είναι εκεί Από την ημέρα που έφυγα από το πατρικό μου για να κάνω την δική μου οικογένεια, ανακάλυψα αυτήν την μοναδική μυρωδιά του. Βρίσκεται παντού. Στα έπιπλα, στον καναπέ, στις κουρτίνες, στα μαξιλάρια, παντού. Φέτος για κάποιον ανεξήγητο λόγο πριν φύγουμε από σπίτι για το ταξίδι της επιστροφής, πήρα μερικές βαθιές τζούρες για να την φυλάξω κοντά στην καρδιά μου μέχρι του χρόνου.

Οι φωνές
Οι φωνές μέσα στο σπίτι ήταν και είναι πάντα εκεί. Το πατρικό μου ποτέ δεν είναι ήρεμο. Πάντα είναι κάποιος εκεί, πάντα κάποιος μιλάει με κάποιον, πάντα μα πάντα παίζει η τηλεόραση και ας κοιμάται ο μπαμπάς στο σαλόνι. Οι φωνές και τα γέλια της αδερφής και του αδερφού μου, των γονιών μου και των τόσων φίλων μας που έχουν περάσει από εκεί.


Το μπαλκόνι μας το καλοκαίρι
Αν και στενό, πάντα μα πάντα χωρούσε πάρα πολλά άτομα και σχεδόν πάντα κατέληγε σε ένα μεταμεσονύχτιο πάρτυ με τραγούδια και γέλια και αστεία με τους φίλους και τους γονείς μου. Και τις περισσότερες φορές κάποιος κουρασμένος γείτονας καλούσε την αστυνομία να μας διακόψει αυτό το πάρτυ ή άκουγες "ςςςςςςςςς" και "κάντε λίγο ησυχία επιτέλους!!!". Και μεις ως γνωστοί ταραξίες της γειτονιάς σκάγαμε στα γέλια και μπαίναμε μέσα στο σαλόνι να συνεχίσουμε. Τώρα πλέον απολαμβάνουμε το μπαλκόνι και με άλλους τρόπους που δεν απαιτούν πολιτσμάνους....


Το κομοδίνο στο χολ
Ένα παλιό έπιπλο, χωρίς ιδιαίτερη αξία και χωρίς να είναι και κανένα ντε και καλά σούπερ ουαού σχέδιο, αλλά για μένα ήταν αυτό που με καλωσόριζε όταν γυρνούσα σπίτι και αυτό που με αποχαιρετούσα όταν έφευγα. Έχουν πέσει ομηρικοί καβγάδες για το ποιος θα ετοιμαστεί πρώτος μπροστά στον μεγάλο καθρέπτη του και ποιος θα δέσει τα παπούτσια του ακουμπώντας το πόδι εκεί πάνω. Και η φωνές της μανούλας μου κάθε μα κάθε φορά "Μα δεν καταλαβαίνετε ότι θα χαλάσει, κρίμα είναι" και να χαϊδεύει τις "πληγές" του. Αν το παρατηρήσεις θα δεις τις "πληγές" του και συ. 


Το εφηβικό μου δωμάτιο
Πριν χρόνια, κάπου στην εφηβεία αποφασίσαμε να αλλάξουμε το δωμάτιο με την αδερφή μου. Βλέπεις το μοιραζόμασταν αυτό το δωμάτιο. Η κάθε πλευρά ήταν διαφορετική, μιας και η αδερφή μου και εγώ είμαστε τόσο πολύ διαφορετικές. Όπως και να έχει ήταν παραφορτωμένο με αφίσες, ζωγραφιές εικόνες και ρούχα...πολλά ρούχα!!! Ίσως το μόνο πράγμα που είχαμε συμφωνήσει τότε ήταν ότι αγαπάμε και οι δύο μας τα δελφίνια και θέλαμε να σχεδιάσουμε μερικά στους τοίχους. Η αδερφή μου, που είναι και ο καλλιτέχνης της οικογένειας, τα ζωγράφισε εκπληκτικά. Και έτσι το δωμάτιο μας έγινε όπως το θέλαμε, μοβ λεβάντας με ζωγραφισμένα δελφίνια. Σήμερα με μεγάλη μου λύπη έμαθα ότι δεν υπάρχουν πλέον. Η μαμά αποφάσισε να τα σβήσει παρόλο που ο μπαμπάς επέμενε ότι "είναι των παιδιών". Έψαχνα ώρες ατελείωτες να βρω μια έστω
φωτογραφία να σας δείξω αλλά μέχρι στιγμής δεν έχω βρει κάτι. Λυπάμαι! Αλλά όπως βλέπεις είμαι ακόμα το ίδιο χαζοχαρούμενο με παλιά. ;)


Το στρογγυλό τραπέζι στην κουζίνα μας
Θα με πεις, τι το ιδιαίτερο έχει ένα απλό στρόγγυλο τραπέζι στην κουζίνα. Γενικά τίποτα, αλλά για μένα σημαίνει οικογένεια. Εκεί πίναμε καφεδάκι, εκεί κάναμε χαβαλέ, εκεί παίρναμε τις πιο σημαντικές αποφάσεις όλοι μαζί σαν οικογένεια, εκεί γινόντουσαν όλες οι σοβαρές κουβέντες. Ο καθένας στην θέση του. Το πιο αστείο από όλα είναι ότι και οι φίλοι μας με το που μπαίνουν στο σπίτι πάνε αμέσως και στρώνονται στην κουζίνα. Και ενώ υπάρχει ένας πολύ άνετος και τεράστιος καναπές στο σαλόνι, βρισκόμαστε στην κουζίνα. Άλλοι όρθιοι, άλλοι καθισμένοι στον πάγκο και άλλοι στις καρέκλες. Όλοι μαζί! Για να φανταστείς και τα μικρά μας τερατάκια εκεί μαζεύονται πλέον. Φαντάσου φωνές... αυτό που έλεγα στην αρχή!!!

*** Μα πάνω από όλα αυτά, αυτό που αγαπώ περισσότερο στον κόσμο είναι η οικογένεια μου. Οι γονείς μου και τα αδέρφια μου. Γιατί χωρίς αυτούς τίποτα από όλα τα παραπάνω δεν θα είχε αξία και τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο. Η δική μου φωνακλάδικη "Greek Big Family" , με τα στραβά και τα καλά της. Ότι και αν είναι, χάρη σε αυτούς έμαθα την αξία της οικογένειας και της αγάπης.

Ευχαριστώ κορίτσια για αυτό το ταξίδι αναμνήσεων στο πατρικό μου. Αν και δεν βρήκα πολλές φωτογραφίες να συνοδεύσω αυτήν την ανάρτηση καθώς δεν έχω στην Σουηδία όλες μου τις φωτογραφίες, μπορείτε να βάλετε την φαντασία σας να δουλέψει. Εξάλλου δεν νομίζω η οικογένεια μου να διαφέρει κατά πολύ από κάθε άλλη κλασική ελληνική οικογένεια. Έτσι δεν είναι;

Μην ξεχάσεις να διαβάσεις  τα 5 + 1 της Εύης εδώ και της Μαρίας εδώ . Έχουν τόσο όμορφες εικόνες να σας δείξουν. Με την σειρα μου θα προ(σ)καλέσω την:

Ζίνα EfZin-Creations
Άννυ Run mommy Run
Αντωνία Crazy Tourists

Until next time

12 comments:

  1. Challenge accepted!!! Υπέροχη η αρχική ιδέα της Ευης, αγαπώ τόσο συγκεκριμένα πράγματα στο πατρικό μου που άνετα γράφω και σήμερα! (and i just might!) Στρογγυλό τραπέζι και εμείς, το αγαπώ τόσο που πήρα και εγώ στρογγυλό για το σπίτι μας λες και το σχήμα θα κάνει όλη την διαφορά!!! Σε ευχαριστώ πολύ κούκλα, την απόλαυσα την ανάρτηση σου!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Περιμένω με αγωνία την δική σου κορίτσι. Σε ευχαριστώ! Πολλά φιλάκια

      Delete
  2. Αχ αυτές οι φωνές και οι μυρωδιές μέσα σε ένα σπίτι!Αποτύπωμα στην ψυχή και το μυαλό!Την απόλαυσα την ανάρτηση σου!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστώ Δέσποινα. Με μεγάλη μου χαρά να διαβάσω και την δική σου αν θέλεις.

      Delete
  3. Ω!!! υπεροχη βολτα και βλεπω ότι έχουμε και πολλά κοινα! Και ναι...παραμενεις το ιδιο τρελη οπως παλια!

    ReplyDelete
    Replies
    1. χαχαχαχχα όχι που θα άλλαζα!!! Περιμένω την δική σου ανάρτηση φιλενάδα!

      Delete
  4. Α!Ρε αυτή η Καλαμαριά!! Από τις αγαπημένες μου περιοχές της Σαλονίκης μας!!Πολύ ωραίες αναμνήσεις έχεις και σε πολλά μου θυμίζεις την δική μας οικογένεια!! Ήξερα πως αυτό το challenge θα μας φέρει πιο κοντά!!Τα φιλιά μου!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Κορίτσι μου όμορφο σε ευχαριστώ που με έβαλες στο τριπάκι να ταξιδέψω στο παρελθόν μου, να ψαξω φωτογραφίες και να σκαλίσω τις αναμνήσεις μου. Πολλά φιλιά

      Delete
  5. Τι όμορφες αναμνήσεις ξυπνούν μερικά έπιπλα ή σημεία του σπιτιού που μεγαλώσαμε! Πολύ όμορφη και νοσταλγική ανάρτηση!Φιλιάαα
    Σωτηρία
    www.mylittleworld.gr

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Σωτηρία μου! πολλά φιλιά

      Delete
  6. Ομορφη αναρτηση που μου θυμισε κ το δικο μου πατρικο...Φωνακλαδικη οικογενεια κ η δικη μου, οπου ολοι θα πουν την αποψη τους για τα παντα κ οπου θα γινουν ατελειωτες συζητησεις για θεματα που ποτε δεν λυνονται (γιατι βεβαια προκυπτουν κ παρεμβαλλονται τοσα αλλα που το αρχικο ξεχνιεται, χαχα). Αυτο με τις φωτογραφιες πανω στον καθρεφτη το κανει κ η μαμα μου κ οσο κ αν με εκνευριζει αισθητικα, κατα βαθος το βρισκω πολυ γλυκο...

    ReplyDelete
    Replies
    1. χαχαχχα αχ αυτές οι φωτογραφιες στον καθρέφτη. Πραγματικά όμως έτσι όπως τα λες είναι! Χαίρομαι που σε άρεσε και σε ξυπνησε αναμνησεις!

      Delete

I would love to read your thoughts so don't be shy and write on!!!