" Μας προκαλεί ξεδιάντροπα αυτός ο ομορφόκοσμος εκεί έξω " είπε.....


Μια εικόνα χίλιες λέξεις λένε. Δεν νομίζω να έχουν άδικο. Είναι απίστευτο τι συναισθήματα σου γεννάει μια "απλή" εικόνα. Στον καθένα μας κάτι διαφορετικό μα τόσο μαγικό. Η Ελένη από το αγαπημένο Καρυδότσουφλο , έβαλε την εκπληκτικά μαγευτική εικόνα. " Μας προκαλεί ξεδιάντροπα αυτός ο ομορφόκοσμος εκεί έξω " είπε και μας προ(σ)κάλεσε να βάλουμε εμείς τις υπόλοιπες λέξεις στην ιστορία της. Ορίστε οι δικές μου λοιπόν...

" Έχεις ζήσει ποτέ την θλίψη; Αυτήν που σου ξεριζώνει την καρδιά και στην συνθλίβει μπροστά στα έντρομα σου μάτια χωρίς οίκτο;
Έχεις ζήσει ποτέ τον πόνο; Αυτόν που σπάει ένα ένα τα κόκαλα του κορμιού σου, γελώντας δυνατά από ικανοποίηση;
Έχεις ζήσει ποτέ την φρίκη; Αυτήν που σου τραβάει την ψυχή αργά και στην τσαλαπατάει στο τέλος με το κατακόκκινο τακούνι της, σαν γόπα από τα σλιμ τσιγάρα της;
Έχεις ζήσει ποτέ τον απόλυτο πανικό; Αυτόν που ουρλιάζει τόσο εκκωφαντικά μέσα στα αφτιά σου, που σε κάνει να χάνεις την ανάσα σου, σαν να σε κρατάει από τον λαιμό, ψηλά στον αέρα, μέχρι να μελανιάσει το πρόσωπο σου;

Τα έχω ζήσει όλα αυτά στο 100%. Τα έχω νιώσει όλα μέχρι το τελευταίο κύτταρο του κορμιού μου. Τα έχω εμπεδώσει σε κάθε νευρώνα του εγκεφάλου μου. Έμαθα από μικρή πως η ζωή έχει δύο πλευρές. Την αρνητική και την θετική της πλευρά. Με καθοδήγησαν, από το χέρι,  στον δρόμο της αρνητικής. Εκείνη πορεύτηκα για πολλά χρόνια γιατί ήταν πιο εύκολα. Κλείνεσαι στο καβούκι σου και σπάνια τολμάς να βγεις για αέρα. Εκεί που βασιλεύει η βροχή, οι αστραπές και το σκοτάδι. Ζεις κρυφά και δειλά τα όνειρα σου και ελπίζεις να περάσει όσο πιο ανώδυνα γίνεται αυτό το ταξίδι που λέγεται ΖΩΗ. 

Μέχρι που έσκασα! Έσκασα στο καβούκι μου και στο σκοτάδι μου. Έπαψα να θρηνώ για τα όνειρα που δεν τόλμησα ποτέ να κάνω αληθινά. Έσκασα εκεί μέσα και είπα να βγω. Έσφιξα τις γροθιές μου, πήρα φόρα και πέταξα στην απέναντι πλευρά. Στην φωτινή πλευρά. Ζω πλέον στην ηλιόλουστη, καταπράσινη μπουρμπουλήθρα μου, στο παραμυθένιο μου σπιτάκι κάτω από τα δέντρα και ρουφάω την ευτυχία σαν το άρωμα από τα λουλούδια την Άνοιξη. Εδώ που ζω εγώ, έχει ήλιο και όλα είναι ήρεμα. Εδώ έχω μονάχα φως, ουράνια τόξα, γκλίτερ και μονόκερους στον κήπο μου. Για ποια βροχή μου μιλάς; Για ποιες σταγόνες και για ποια δάκρυα; Μήπως είσαι ΕΣΥ ακόμα στην λάθος πλευρά και με κοιτάς πίσω από την μπουρμπουλήθρα μου; Μήπως είναι τα δικά σου δάκρυα που βλέπεις να χορεύουν πάνω στο τζάμι; "

Until next time....


 photo athanasia signature2_zpsi13vdjge.jpg

20 comments:

  1. Ουαου!!!! Ρε συ τι όμορφο κείμενο!! τι όμορφα κι αληθινά λόγια είναι αυτά!!!!Μπράβο ρε συ Αθανασία!! μας εκπλήσσεις πάντα!!!
    Σε ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ για τη συμμετοχή - έκπληξη!!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Με συγκινεις κορίτσι. Σε ευχαριστώ παρα πολυ για τα καλα σου λογια!!!

      Delete
  2. Σε τρεις παραγράφους χώρεσες όλη τη σημασία της επιλογής του ανθρώπου να ζει ευτυχισμένα!γιατί περί επιλογής πρόκειται! και ήταν τόσο γλυκό!! Μπράβο και σ'ευχαριστώ!❤
    Χρυσή

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ετσι ακριβως Χρυσή μου. Ειναι καθαρή επιλογή. Απλά πρέπει να έρθει η κατάλληλη στιγμή για να κάνεις την αλλαγή. Να ωριμάσεις! Πολυ καλημέρα

      Delete
  3. Αθανασία μου... πολύ δυνατό το κείμενό σου. δυστυχώς κάθε φορά απαντούσα "ναι".

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μαρια μου σε ευχαριστώ παρα πολυ! Δυστυχως πολλοί απο εμας απανταμε ναι εστω και σε ενα απο αυτα! Θελει πολυ δουλεια για να περασεις στη αλλη πλευρα!

      Delete
  4. <3 <3 <3 απλά και αληθινά

    ReplyDelete
  5. Αθανασία έχεις μια απίστευτη πένα και δεν το ξέρεις κορίτσι μου...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Αληθεια Μαρακι μου? Σε ευχαριστώ παρα μα παρα πολυ!

      Delete
  6. Πολύ δυνατό κείμενο...μπράβο σου Αθανασία και για την υπέροχη γραφή αλλά και για την επιλογή σου...φιλιά

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ευχαριστώ παααααρα πολυ! Ευχαριστω για τα τοσο ομορφα λογια! Δινουν απιστευτη δυναμη! Πολλα φιλια

      Delete
  7. Πολυ όμορφο και δυνατο το κειμενο σου Αθανασία! Μα πόσες σκέψεις γέννησε αυτη η εικόνα!
    Σωτηρία
    www.mylittleworld.gr

    ReplyDelete
    Replies
    1. Πραγματικα ειναι απιστευτο ποσες σκεψεις και ποσα συναισθηματα εχει γεννησει η εικονα της Ελενης . Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλα σου λογια!

      Delete
  8. Ναι ρε φίλε! Στη μπουρμπουλήθρα! Σε μια τεράστια πολύχρωμη μπουρμπουλήθρα! Κι αν καμιά φορά κάνει να σπάσει, θα κλείνουμε τα μάτια και μ' ένα όνειρο θα πετάμε ξανά, προς τον ήλιο και το φως, να γεμιζουν τα μάτια μας ουράνια τόξα και η καρδιά μας ζεστασιά...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ετσι φιλεναδα. Ουρανια τοξα και φως! Και αγαπη! Αγαπη για τον εαυτο μας και μετα αγαπη για ολους τους αλλους.

      Delete
  9. Πόσο πιο όμορφα είναι στη φωτεινή πλευρά!
    Υπέροχα τα λόγια σου, που "έντυσαν" τη φωτογραφία!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ειναι πιο φωτεινά και πιο ξεκουραστα εκει! Αντε ελα και συ!!! Σε ευχαριστώ για τα καλα σου λογια!

      Delete

I would love to read your thoughts so don't be shy and write on!!!