Το νυχτερινό παραλήρημα της μάνας


Φτάνει επιτέλους αυτή η μαγική και λυτρωτική στιγμή που περίμενες με τόση αγωνία όλη μέρα. Η στιγμή που μπορείς να ακουμπήσεις το κεφαλάκι σου στο μαλακό μαξιλάρι, να κουκουλωθείς σαν την κάμπια στο ζεστό πάπλωμα, να βολέψεις το ταλαιπωρημένο κορμί σου αναπαυτικά στο τέλειο στρώμα, να κλείσεις τα κουρασμένα ματάκια σου ώσπου να αρχίσει ο χορός του διαβόλου! 
Το αδίστακτο μυαλό σου, που προσπαθούσε όοοοολη μέρα να σε κρατήσει σε ηρεμία και να μην χάσεις το Ζεν σου στην δουλειά, με τα παιδιά, με τον σύζυγο, με την καθημερινότητα σου ξαφνικά άλλαξε γνώμη. Τι καλύτερο έχει να κάνει ετούτη την στιγμή από το να ξεκαθαρίσει επιτόπου ότι κατέγραψε σήμερα; Γιατί όχι; και το πάρτυ αρχίζει... 


"Τελικά τι θα φάμε αύριο; τι λες για εκείνη την συνταγή; που την έβαλα να δεις; χχχχμμμ στο ντουλάπι; τα υλικά; αν όχι θα τα αγοράσω αύριο επιστρέφοντας από την δουλειά. Ή να το τον Στάθη; Τα παιδιά άραγετρώνε στον παιδικό; Τίποτα δεν λένε οι δασκάλες πια αν δεν τους ρωτήσεις. Ααααχ ξέχασα να δω αν χρειάζονται ; Γιατί δεν είδα η χαζή; Θα τα ετοιμάσεις αύριο! Και αν ξεχάσω; Κάτσε να το γράψω για σιγουριά" 

Σηκώνεσαι και γράφεις ακόμα ένα to do στην τεράστια λίστα για αύριο. " Και μιας που είμαι όρθια δεν βλέπω και τα παιδιά αν είναι σκεπασμένα. Να δω αν κλειδώσαμε κιόλας". Ελέγχεις τα παιδιά, τα κουκουλώνεις και αυτά σαν κάμπιες και αποφασίζεις να πας για ύπνο.


Ακουμπάς το κεφαλάκι σου στο μαξιλάρι, κουκουλώνεσαι σαν κάμπια, βολεύεις το κορμί σου και κλείνεις τα μάτια καιιιιιι πιάνει το μυαλό και πάλι δουλεία.

" Τι εννοούσε το αφεντικό όταν έλεγε να προσπαθήσω πιο πολύ....πόσο πιο πολύ; Γιατί δεν μπορεί απλά να με πει τι θέλει να κάνω; Πππφφφ Τι άλλο πρέπει να κάνω για να αποδείξω ότι ξέρω την δουλειά μου; Σίγουρα καλύτερα απο αυτόν....χαχαχαχχα σοβαρέψου! Ίσως αν κάναμε την τάδε δραστηριότητα με τα παιδιά; Αααααα πρέπει να γράψω και το report για την τελευταία συνάντηση! Πρέπει να το στριμώξω κάπου αύριο! Το έγραψα στο to do list  άραγε;" Ξαφνικά ακούς απο το βάθος " Μαμααααααα νελόοοοοο ". Σηκώνεσαι και πάλι και πας στα παιδιά και αφου είσαι ήδη όρθια σημειώνεις και το ξεχασμένο τελικά report για αύριο.


Ακουμπάς το κεφάλι στο μαξιλάρι, κουκουλώνεσαι, προσπαθείς να βολευτείς, κλεινεις τα μάτια και λες στο μυαλό σου ότι φτάνει. Άλλα αυτό έχει άλλα σχέδια, σειρά έχουν οι τύψεις και οι ενοχές. Αύτο που πονάει περισσότερο! 

" Τι θα γίνει με τα παιδάκια μου; Είναι κρίμα που είναι τόσες ώρες στον παιδικό αλλά και τι να κάνω; Τουλάχιστον είναι χαρούμενα και φαίνεται να περνάνε καλα. Ούτε σε φάμπρικα να δούλευαν....δεν τα είχα σχεδιάσει έτσι! Κρίμα είναι τα μωράκια μου! (και κυλάει το δάκρυ). Και γυρνάμε όλοι κομμάτια σπίτι και έχουμε ένα σωρό δουλειές να κάνουμε. Τι ήθελα και βάλθηκα να φτιάξω το γλυκό! θα μπορούσα να το κάνω αύριο...και το πλυντήριο; Μα στην τελική πρέπει να γίνουν! Πότε να προλάβω; Είμαι καλή μαμά άραγε; Κάνω ότι καλύτερο μπορώ αλλά γιατί νιώθω πως δεν είναι αρκετό; Εγώ; Εγώ τι κάνω λάθος με τον χρόνο και δεν φτάνει; Πότε θα ξεκουραστώ; Τα μούτρα μου είναι χάλια και τα μάτια μου πρισμένα και μαύρα! Πάλι χάλια κρέμα ματιών πήρα....έπρεπε να ακούσω την κοπέλα στο μαγαζί. Λες να μπορώ να την πάω πίσω; "


Και ακούγεται και πάλι απο το βάθος ενα " Μαμάκααααααα". Σηκώνεσαι, πας στα παιδιά σου, τα αγκαλιάζεις και πονάει η καρδιά σου, ελπίζοντας να είναι ευτυχισμένα, σου ζητάει να κοιμηθείς δίπλα τους και χωρίς δεύτερη σκέψη ξαπλώνεις εκεί στο πάτωμα αναμεσά τους. Χωρίς μαξιλάρι να βολέψεις το κεφαλάκι σου, χωρίς πάπλωμα να κουκουλωθείς σαν κάμπια, χωρίς μαλακό στρώμα να τεντώσεις το κορμί σου αναπαυτικά και κλείνεις τα πρησμένα ματάκια σου στις 3 τα ξημερώματα. Και πριν αφεθείς στην αγκαλιά του Μορφέα η τελευταία σκέψη σου δίνει ελπίδα.

"Αύριο θα κάνω τα αδύνατα δυνατά να περάσω όσο περισσότερο χρόνο μπορώ με τα παιδιά. Ότι έγινε έγινε σήμερα. Αύριο θα γίνω καλύτερη μανούλα. Αύριο θα τα κάνω όλα αλλιώς". 

Και πριν προλάβεις να ονειρευτείς χτυπάει το ξυπνητήρι 2 ώρες μετά για να πας στην δουλειά. Η νέα μέρα που θα τα κάνεις όλα αλλιώς έχει ήδη φτάσει.... τώρα να σε δω τι θα κάνεις; ΕΣΥ τι θα κάνεις σήμερα;



Until next time......
 photo athanasia signature2_zpsi13vdjge.jpg

12 comments:

  1. Εισαι απιστευτη!!σημερα θα προσπαθησω και εγω να γινω καλυτερη μανουλα και να ασχοληθω περισσοτερο με τα παιδια μου!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Αγαπη μου τα καταφερες!!! Πολυ χαιρομαι που σε βλεπω εδω μεσα. Ειμαστε καλυτερες μανουλες καθε μερα μονο και μονο επειδη προσπαθουμε για το καλο το παιδιων μας. Ας ξεκινησουμε απο εκει για αρχη να αποδεχτουμε οτι ειμαστε καλες μανουλες!
      Σε φιλω φιλεναδα!!!

      Delete
  2. Γλυκό μου κοριτσούδι, για ακόμη μια φορά καρα-ταυτίστηκα! Όλα όσα περιγράφεις τα ζω κι εγώ κάθε φορα που ακουμπώ το ταλαίπωρο κορμάκι μου στο κρεβατι. "Είμαι καλή μαμα?" "Τι άλλη δραστηριόητα να κάνουμε αύριο?", "Έβγαλα τον κιμά να ξεπαγώσει?", "Μήπως την μεγαλώνω λάθος?" "Πότε θα χάσω τα 10 κιλά που με στοιχειώνουν?"και άλλα πολλά....άστα...χαίρομι που ταυτιζόμαστε για ακόμη μια φορά sisteraki mou. Σε φιλώ xx

    ReplyDelete
    Replies
    1. Κοριτσι τι να σε πω αλλο? Αδερφες ψυχες λεμε lil sis! Υπομονη, τα πρωτα 30 χρονια ειναι δυσκολα λενε! Τι να πω δεν ξερω; παντως στο πατωμα δεν με ποναει η μεση μου εχω παρατηρήσει! Εκει πραγματικα τεντωνω το κορμι το ατελειωτο (1.57 με το ζορι αχχαχαχα)
      Σε φιλω καλο μου!

      Delete
  3. Γλυκό μου κοριτσούδι, για ακόμη μια φορά καρα-ταυτίστηκα! Όλα όσα περιγράφεις τα ζω κι εγώ κάθε φορα που ακουμπώ το ταλαίπωρο κορμάκι μου στο κρεβατι. "Είμαι καλή μαμα?" "Τι άλλη δραστηριόητα να κάνουμε αύριο?", "Έβγαλα τον κιμά να ξεπαγώσει?", "Μήπως την μεγαλώνω λάθος?" "Πότε θα χάσω τα 10 κιλά που με στοιχειώνουν?"και άλλα πολλά....άστα...χαίρομι που ταυτιζόμαστε για ακόμη μια φορά sisteraki mou. Σε φιλώ xx

    ReplyDelete
  4. Έτσι σκέφτομαι... αλλά να όλο κάτι γίνεται, όλο κάτι στραβώνει και τς περισσότερες φορές δε κρατάω την υπόσχεση μου....

    ReplyDelete
    Replies
    1. Οπβς ολες μας Ελενη μου, οπως ολες μας! Σε νιωθω 1000%. Πππφφφφ μεγαλη συζητηση ανοιξα!!!

      Delete
    2. Οπβς ολες μας Ελενη μου, οπως ολες μας! Σε νιωθω 1000%. Πππφφφφ μεγαλη συζητηση ανοιξα!!!

      Delete
  5. οτι εγραψες!!! ενταξει με ξετρελανε το κειμενο σου γιατι πολυ απλα, εισαι εγω! καλο μας κουραγιο λοιπον

    ReplyDelete
    Replies
    1. Κουραγιο μανες κουραγιο...τα πρωτα 50 χρονια ειναι δυσκολα! Χαχαχχα Ευχαριστώ πολυ!

      Delete
  6. χαχαχαχαχα πως μου ξεφυγε αυτη η αναρτηση? ειναι σα να μιλας για μενα...βεβαια το 3 καλα θα ηταν, γιατι καμια φορα μπορει να παει μεχρι κ τις 5! και για να μη σηκωνομαι συνεχεια εχω το σημειωματαριο σου κ στυλο διπλα στο κομοδινο :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Χαχαχχαχαχα παρτο αγκαλια βρε πιο ευκολο θα ειναι!!! Αρα δεν ειμαι η μονη σαικο μανα....ουυυφ ξαλαφρωσα τωρα!

      Delete

I would love to read your thoughts so don't be shy and write on!!!