Αναμνησεις


Πόσες φορές άραγε έχει τρέξει το μυαλό μου στο παρελθόν και στα παιδικά μου χρόνια. Αναμνήσεις όμορφες και ήρεμες και σχεδόν όλες συνδεδεμένες με το χωριό μου. Ένα μικρό χωριό στον Ν. Κιλκίς που για όλους τους άλλους μπορεί να φαντάζει ερημωμένο μα για μένα είναι γεμάτο ακόμα από ζωή. 



Τι ευτυχία να βλέπω τον πατέρα μου να δίνει στα παιδάκια μου το πρώτο καρπουζι της χρονιάς. Βλέπεις, λαχτάρα το είχε ο γιόκας μου από την Σουηδία ακόμα και έλεγε στο skype κάθε μέρα τον παππού «Παππού, καρπούζια έχεις στον μπαξέ;» «Μπαμπούζια και ποπόνια έσεις παππού;» έλεγε και η κορούλα μου. Άντε να μην βάλει αν τολμάει ο καημένος. Η κάθε επιθυμία των εγγονών διαταγή! 





Τι χαρά να κόβουν μόνα τους τις  κατακόκκινες φράουλες από τα γλαστράκια και να τις τρώνε. Χρώμα και άρωμα απερίγραπτο και γεύση; Σκέτη γλύκα. Όσο για τις ντομάτες του μπαμπά; Από μέτρα μακριά μοσχομυρίζουν. Καμία σχέση με αυτές στην Σουηδία. 




Και η βόλτα στο κοτέτσι, εκτός από τα κλασσικά μπεζ αυγά μας δώσανε και πράσινα. Έχουν λέει περισσότερα Ω3 λέει η γιαγιά. Τα παιδιά ξετρελάθηκαν που οι κότες μας κάνουν χρωματιστά αυγά και αναρωτήθηκαν αν βγαίνουν και  σε άλλα χρώματα. Εμείς πάντως θα το λέμε στους φίλους μας εκεί πάνω στα κρύα και δεν θα μας πιστεύουν.





Και έπαιξαν και στην αυλή του σπιτιού όπως εγώ μικρή και οι μεγάλοι πίναμε το καφεδάκι μας. Μέχρι και η προγιαγιά βρήκε το κουράγιο να σηκωθεί από το κρεβάτι της και να μας χαρεί για λίγο. Ο κήπος της μαμάς γεμάτος όμορφα και μυρωδάτα λουλούδια αλλά τα αγαπημένα μου από πάντα ήταν τα τριαντάφυλλα.
Προς μεγάλη μας χαρά βρήκαμε και μικρούς επισκέπτες. Ένα μικρό λακόστ και ένα αλογάκι τα Παναγίας. Σοκ και δέος από τα παιδιά, σοκ και αηδία για μένα. Έκανα την καρδιά μου πέτρα και τράβηξα φωτογραφίες και βιντεάκια.




Και το βράδυ ποντιακό γλέντι. Ένα μικρό γλέντι το αφήσαμε πριν χρόνια και αυτό έχει εξελιχθεί σε μεγάλο πανηγύρι. 800 άτομα και βάλε ήρθανε και ένα σωρό πλανόδιοι πωλητές με παιχνίδια και όλα τα απαραίτητα γλυκίσματα για τα παιδιά. Μέγάλη εξέλιξη το χωριό μου τελικά. 


Ότι και να σας πω δεν μπορώ να σας περιγράψω ακριβώς τι ένιωσα αυτήν την μέρα. Ένα μόνιμο χαμόγελο και μια ηρεμία στην ψυχούλα μου που τα παιδάκια μου έζησαν έστω και σε μία μέρα ότι και εγώ σαν παιδί. Δημιούργησαν αναμνήσεις στο μέρος που τόσο αγαπώ. Εκεί όπου έχω τις πιο όμορφες αναμνήσεις μου! 

Σας φιλώ


14 comments:

  1. Λάτρεψα το φωτογραφικό σου ταξίδι...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστώ πολύ γλυκια μου! Πραγματικά μια εικονα χιλιες λεξεις και αλλα τοσα συναισθήματα!

      Delete
  2. Είναι υπέροχες οι αναμνήσεις μας!!!! γεμάτες χρώματα κι αρώματα!!!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ετσι ακριβως Ελενη μου! Πολυ καλημερα σου

      Delete
  3. Πόσο υπέροχες αναμνήσεις και πόσο όμορφα αποτυπωμένες φωτογραφικά... Πάντα τέτοια νοσταλγικά και γλυκά ταξίδια σας εύχομαι...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ευχαριστώ Γιαννα μου. Να εισαστε καλα!

      Delete
  4. Τι όμορφα που τα περιέγραψες! Απλά και αληθινά. Οσο για το μπλογκ δεν σε προλαβαίνουμε πια! Οσο για την φώτο σου είναι επιλεγμένη έτσι λίγο κουνημένη από άποψη; Γιατί είσαι τόσο κουκλάρα που θα σε ήθελα σε μία πιο καθαρή! Αυτά προς το παρόν. Με γειεςςςςς! Κάλη

    ReplyDelete
  5. Α και λίγο πιο κεντρικά το μενού αν γίνεται. Τα χρώματα είναι πολύ όμορφα και ζεστά και ταιριάζουν και για χειμώνα και για καλοκαίρι.

    ReplyDelete
  6. Λατρεμένες αναμνήσεις απο τα χωριά και ειναι μαγικό να τις ζούνε τωρα και τα παιδια μας!!!
    Και του χρόνου να εισαι καλα!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ευχαριστώ κοριτσακι μου! Φιλια στα μπουμπουκακια σου!

      Delete
  7. Αχ Αθανασία οι φωτογραφιές σου μαγευτικές αλλα τα λόγια σου με ταξιδεψαν στα παιδικα μου χρονια. Ετσι χαιρομαι και εγω οπως γραφεις που τα παδια μου ζουν αυτες τις ευτυχιες τις λεω εγω παρεα με τους παππουδες. Και οι παππουδες ποσο χαιρονται με τα παιδια. Τα παιδια ειναι αγχολυτικα για τους ηλικιωμενους. Αλλα και οι αναμνησεις που εχουμε εμεις δεν ειναι μαγικες και αγχολυτικές; Εγω παντως τρελαινομαι που τα σκεφτομαι αυτα και "γουσταρω" και θα πω "γουσταρω" τρελα που τα ζω ολα οσα περιεγραψες εσυ στην επαρχια που ζουμε. Νιωθω πολυ τυχερη! keep blogging!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ευχαριστώ πολύ Μαρια μου! Πραγματικά ειναι αγχολυτικό για ολους μας! Αν μπορουσα μονο να περιγραψω την ευτυχια των γονιων μου να ειναι επιτελους μετα απο εναν ολόκληρο χρονο κοντα στα εγγονια τους θα ηταν μαγεία!
      Τα φιλια μου

      Delete
  8. Κλείσε τα μάτια, πάρε μια βαθιά ανάσα και χαμογέλα! Το καλοκαίρι πλησιάζει!
    Φιλάκια πολλά!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Έτσι....έρχεται το καλοκαίρι ίδιο! Φιλάκια αγαπημένη μου!

      Delete

I would love to read your thoughts so don't be shy and write on!!!